سرپوش گذاشتن تصادفی – سیستم عامل های رسانه های اجتماعی در حال از بین بردن شواهد جنایات جنگی هستند | خاورمیانه و آفریقا

“پتا خودت باش دست ها بالا! دستها بالا!” فریاد می کشد یک اسلحه به اسیر کلاه دار خود ، که قبلاً دو دستش در هوا است و دست و پا می زند ، ظاهراً مطمئن نیست چه کار دیگری باید انجام دهد. سپس فرد مسلح قبل از شلیک گلوله های بیشتر به بدن ، قربانی خود را به زمین شلیک می کند و می گوید: “شیطان شما را گمراه کرده است.”

تا همین اواخر ، اقدامات وحشیانه ای از این دست ممکن است هرگز آشکار نشوند. اما ویدئویی که این قتل را نشان می دهد در سال 2016 در فیس بوک منتشر شد. یک سال بعد دادگاه کیفری بین المللی (ICC) اولین حکم خود را صادر کرد که عمدتا به فیلم های منتشر شده توسط خود عاملان جنایات جنگی در شبکه های اجتماعی متکی بود. خواستار دستگیری محمود الورفالی ، فرمانده جنگ لیبیایی شد (در تصویر). این روزنامه او را به قاتل مسلح در قتل شرح داده شده در بالا و مسئول قتل 33 نفر در هفت حادثه ضبط شده در فیلم ها در فیس بوک متهم کرد.

اگرچه آقای ورفالی هنوز در محاکمه حاضر نشده است ICC در لاهه ، حکم دستگیری وی نقطه عطفی بود. برای اولین بار فیلم ها و عکس های منتشر شده در شبکه های اجتماعی نه تنها برای جلب توجه جهانیان به جنایات جنگی مورد استفاده قرار می گیرند ، بلکه می توانند امید به محاکمه عاملان این قانون را فراهم کنند. اما ایروینگ ، یک متخصص حقوق بشر در دانشگاه لیدن ، در آن زمان در یک پست وبلاگ نوشت: “این معدن شواهد بالقوه است.” با وجود همه وعده های خود ، استفاده از شواهد رسانه های اجتماعی نیز مشکلات واقعی را ایجاد می کند.

برای شروع ، شواهد منتشر شده در شبکه های اجتماعی کاملاً بی عیب و نقص نیستند. افرادی که جنایات را ضبط می کنند اغلب از تخصص برخوردار نیستند و یا ممکن است جناحی باشند و بنابراین انتخابی فیلم می گیرند. دادستان ها و قضات ممکن است نگران باشند که این فیلم ها صحنه سازی شده ، دستکاری شده یا بد صفت شده اند. این نگرانی ها بیشتر افزایش خواهد یافت ، زیرا آسان تر ساختن رایانه های دارای هوش مصنوعی برای ساخت جعلی صوتی و تصویری “جعلی عمیق” یا کاملاً منطقی است.

با این وجود به دلیل اینکه جمع آوری مدارک در مناطق جنگی دشوار و خطرناک است ، ممکن است تمام این موارد برای دادستان ها تهیه شود. حداقل می تواند سرنخ های جدیدی را فراهم کند یا به تأیید گزارش های شاهدان عینی و سایر شواهد کمک کند.

مبارزانی که در مورد سوits استفاده های خود در فیس بوک لاف می زنند ممکن است ناخواسته مکان آنها را بدهند. آنها همچنین ممکن است مدارکی را برای سو قصد در اختیار دادستان قرار دهند. چنین اطلاعاتی می تواند به دادستان جنایات جنگی کمک کند تا استاندارد طلایی شواهد را جمع آوری کنند: ترکیبی از انواع فیزیکی ، مستند و گواهی.

در سال 2018 بی بی سی ویدئویی را که در شبکه های اجتماعی درحال چرخش است نشان می دهد که سربازان چشم بسته و سپس دو زن و کودک را در کامرون تیراندازی می کنند. اگرچه دولت کامرون در ابتدا ادعا می کرد که این فیلم جعلی است یا از جای دیگر ، اما بی بی سی و محققان مستقل کوه ها در پس زمینه فیلم ها با نقشه ها و تصاویر ماهواره ای مطابقت داشتند. آنها با تجزیه و تحلیل سایه های موجود در زمین توانستند دریابند که این قتل ها در سال 2015 اتفاق افتاده است. برای شناسایی سربازان درگیر ، آنها سلاح های موجود در فیلم را با سلاح های مورد استفاده یگان های خاص در ارتش کامرون مطابقت داده اند. دولت با عمل شرم آور ، هفت سرباز را مورد تحقیق و تعقیب قرار داد. در این هفته چهار نفر از آنها به ده سال زندان محکوم شدند.

عدالت حذف شد

با وجود این که دادستان ها و دادگاه ها در حال استفاده از چنین شواهدی هستند ، بیشتر آنها در حال از بین رفتن است. دیده بان حقوق بشر ، یک گروه تحت فشار ، اخیراً مجدداً شواهد رسانه های اجتماعی را که در گزارش های عمومی خود بین سالهای 2007 و 2020 ذکر کرده بود ، مرور کرد (اگرچه بیشتر آنها در پنج سال گذشته منتشر شده است). مشخص شد که 11٪ آن ناپدید شده است. بقیه با مشکلات مشابهی روبرو شده اند. بایگانی سوریه ، یک گروه غیرانتفاعی که شواهد جنایات در سوریه را ثبت و تجزیه و تحلیل می کند ، تخمین می زند که 21 درصد از فیلمهای YouTube تقریباً 1.75 میلیونی که تا ژوئن 2020 ثبت کرده بود ، دیگر در دسترس نیست. تقریباً 12٪ از 1 میلیون توئیت موجود در آن نیز ناپدید شده است.

برخی از این مطالب توسط خود کاربران حذف خواهد شد ، اما بسیاری از آنها توسط شرکت های اینترنتی مانند فیس بوک و توییتر حذف شده است. بعضی اوقات آنها به دلایل خوبی محتوای وحشتناک را اسکراب می کنند. آنها می خواهند از کاربران در برابر فیلمهای خرابکارانه و تبلیغات افراطی محافظت کنند. تحت فشار فعالان و دولت ها ، بسیاری سیاست های سختگیرانه تعدیل محتوا را در پیش گرفته اند. اما از آنجا که مقررات کمی وجود دارد ، در صورت وجود ، در مورد آنچه برای محتوایی که توسط شرکت های رسانه های اجتماعی حذف می شود اتفاق می افتد ، مطمئنی وجود ندارد که اگر بعداً به عنوان مدرک مورد نیاز قرار گیرد ، حفظ خواهد شد.

تعدیل الگوریتمی مشکل را بدتر می کند. در سال 2017 ، یک الگوریتم جدید YouTube قادر به تمایز بین مطالب ارسال شده توسط دولت اسلامی برای تجلیل از قتل های خود و آن از فعالان حقوق بشر که آنها را مستند می کردند ، نبود. YouTube صدها هزار فیلم سو videos استفاده در سوریه را حذف کرد. بسیاری از این موارد پس از اعتراض عمومی ترمیم شدند ، اما الگوریتم های جدید اکنون قبل از آنکه به عموم برسد ، محتوا را کاهش می دهند. از محتوایی که فیس بوک به دلیل نقض دستورالعمل های خود بین ژانویه و مارس حذف کرده است ، 93٪ توسط سیستم های خودکار پرچم گذاری شده است ، نه توسط مجریان انسانی. قبل از مشاهده هر بیننده ، نیمی از این موارد برداشته شد.

گروه های حقوق بشری استدلال می کنند که سیستم عامل های اینترنتی باید موظف به حفظ محتوای حذف شده یا انتقال آن به بایگانی های مستقل باشند. به عنوان مثال ، در سوریه ، اگر بایگانی سوریه نسخه هایی از فیلم ها و توییت های سو showingاستفاده را جمع آوری نمی کرد ، بسیاری از این شواهد از بین می رفت و با بسیاری از کسانی که جان خود را به خطر انداختند ، با فشار دادن “رکورد”.

این مقاله در بخش چاپ خاورمیانه و آفریقا تحت عنوان “پوشاندن تصادفی” چاپ شده است

از این محتوا استفاده مجدد کنیدپروژه اعتماد

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>